tocht der tochten....
Door: Webmaster
Blijf op de hoogte en volg pieter
23 December 2006 | Suriname, Paramaribo
Steun School Ligorio
rek.nr: 14.34.30.580 tnv. PAM van Dooren
e-mail: surinaampje007@hotmail.com
Een verslag van de terugtocht naar Ligorio met de boot van 22 en 23 november j.l.
Vanaf 7 u 's morgens is het verzamelen bij de Jeruzalembazaar. Erg indrukwekkend, want iedereen die naar het binnenland moet, verzamelt zich in de straat. En dat zijn er wel een paar duizend. Ik kom wat later, op aanraden van een collega. Ze vertrekken meestal toch niet voor 10.00u. Tot die tijd worden er nog allerlei spullen bijgekocht tot de truck barstensvol zit. Tegen 10u. ga ik met mijn 3 collega's nog even dozen met kogels inkopen voor de jachtgeweren. Daarna stappen we in en gaan met zijn achten op weg. Mijn deur kan echter niet dicht en alleen de chauffeur kan hem aan de buitenkant enigszins dichtkrijgen. Ik fungeer als linkerknipperlicht en als achteruitkijkspiegel, want ook dat heeft het al jaren geleden in de steek gelaten. Na nog een half uurtje door de stad gedoold te hebben, verlaten we de stad op weg naar de bauxietweg. Daar bestaan al de nodige verhalen over, maar onze vering werkt redelijk waardoor we toch nog aardig kunnen doorrijden zonder totaal door elkaar geschud te worden. Om een uur of een in de middag komt er rook onder de motorkap vandaan en wordt het tijd om te stoppen om enkele liters water toe te voegen uit de in de buurt zijnde kreek. De tijd wordt nuttig besteed en tijdens het afkoelen eten wij een broodje. Daarna rijden we meteen door naar het einde van de weg, waar de rivier begint. Alles wordt van de truck gehaald en in de boten geladen. Als we tegen 17.00u klaar zijn voor vertrek begint het te regenen. Na de bui vertrekken we toch nog, om in elk geval nog een paar uren te varen. Ondanks de gigantische plensbuien die volgen gaan we als echte bikkels door tot het pikkedonker is, geen hand meer voor ogen zien en doorweekt zijn van de regen. Ruim na 20.00u leggen we aan en moet weer alles uit de boten, omdat de boten lekken. Inmiddels wordt er nog een uur gediscussieerd over iets. Ik wil ook niet weten waarover. Ik wil schuilen!!!Dat gaat ook gebeuren als we inmiddels compleet doorweekt en ijskoud zijn. Alle natte spullen uit, hangmatje ophangen, wat eten en slapen in een speciaal daarvoor ingericht hutje voor bootreizigers. Ik val als een blok in slaap en word de volgende ochtend om 6.15u wakker. Na alles weer ingepakt te hebben, begeven we ons uiteindelijk weer op de rivier waar een prachtige serene rust hangt. Als de zon langzaam door de mist breekt blijkt het een stralende dag te worden. Na een paar keer de boot gesleept te hebben, komt rond 11 u de eerste echte sula. Alles uit de boot en over rotspartijen sjouwen om boven aan de waterval weer alles in te laden, nadat de boot er naartoe gesleept is. Voor vertrek eten we om energie op te doen voor de volgende sula. Een uurtje later komt de echte!!!De bakken bier, buitenboordmotoren, zakken rijst, stoelen etc. moeten weer uit die pokkeboten om het na ong. een kilometer op je hoofd verderop aan de kant te zetten waar alles weer in de boten wordt geplaatst. En dat in de bloedhete zon. Gesloopt gaan we om 18.00u(!!) verder voor het laatste stuk en genietend van het uitzicht komen we om 19.30u moe maar voldaan aan in het pikkedonker onder luid gejuich van de vrouwen en kinderen. Alles wordt weer uitgeladen en naar boven gesjouwd en als we rond 21.00u gesetteld zijn, genieten we van onze welverdiende djoggo. Een tocht om niet te vergeten.
Rond 23.00u wil ik wel naar bed, want de volgende ochtend klinken om 7.45u weer de woorden: "God zij met ons Suriname...!!" uit ruim honderd monden.
Vanaf nu heb ik besloten om nooit meer te zeuren dat de djoggo 3 SRD duurder is.
rek.nr: 14.34.30.580 tnv. PAM van Dooren
e-mail: surinaampje007@hotmail.com
Een verslag van de terugtocht naar Ligorio met de boot van 22 en 23 november j.l.
Vanaf 7 u 's morgens is het verzamelen bij de Jeruzalembazaar. Erg indrukwekkend, want iedereen die naar het binnenland moet, verzamelt zich in de straat. En dat zijn er wel een paar duizend. Ik kom wat later, op aanraden van een collega. Ze vertrekken meestal toch niet voor 10.00u. Tot die tijd worden er nog allerlei spullen bijgekocht tot de truck barstensvol zit. Tegen 10u. ga ik met mijn 3 collega's nog even dozen met kogels inkopen voor de jachtgeweren. Daarna stappen we in en gaan met zijn achten op weg. Mijn deur kan echter niet dicht en alleen de chauffeur kan hem aan de buitenkant enigszins dichtkrijgen. Ik fungeer als linkerknipperlicht en als achteruitkijkspiegel, want ook dat heeft het al jaren geleden in de steek gelaten. Na nog een half uurtje door de stad gedoold te hebben, verlaten we de stad op weg naar de bauxietweg. Daar bestaan al de nodige verhalen over, maar onze vering werkt redelijk waardoor we toch nog aardig kunnen doorrijden zonder totaal door elkaar geschud te worden. Om een uur of een in de middag komt er rook onder de motorkap vandaan en wordt het tijd om te stoppen om enkele liters water toe te voegen uit de in de buurt zijnde kreek. De tijd wordt nuttig besteed en tijdens het afkoelen eten wij een broodje. Daarna rijden we meteen door naar het einde van de weg, waar de rivier begint. Alles wordt van de truck gehaald en in de boten geladen. Als we tegen 17.00u klaar zijn voor vertrek begint het te regenen. Na de bui vertrekken we toch nog, om in elk geval nog een paar uren te varen. Ondanks de gigantische plensbuien die volgen gaan we als echte bikkels door tot het pikkedonker is, geen hand meer voor ogen zien en doorweekt zijn van de regen. Ruim na 20.00u leggen we aan en moet weer alles uit de boten, omdat de boten lekken. Inmiddels wordt er nog een uur gediscussieerd over iets. Ik wil ook niet weten waarover. Ik wil schuilen!!!Dat gaat ook gebeuren als we inmiddels compleet doorweekt en ijskoud zijn. Alle natte spullen uit, hangmatje ophangen, wat eten en slapen in een speciaal daarvoor ingericht hutje voor bootreizigers. Ik val als een blok in slaap en word de volgende ochtend om 6.15u wakker. Na alles weer ingepakt te hebben, begeven we ons uiteindelijk weer op de rivier waar een prachtige serene rust hangt. Als de zon langzaam door de mist breekt blijkt het een stralende dag te worden. Na een paar keer de boot gesleept te hebben, komt rond 11 u de eerste echte sula. Alles uit de boot en over rotspartijen sjouwen om boven aan de waterval weer alles in te laden, nadat de boot er naartoe gesleept is. Voor vertrek eten we om energie op te doen voor de volgende sula. Een uurtje later komt de echte!!!De bakken bier, buitenboordmotoren, zakken rijst, stoelen etc. moeten weer uit die pokkeboten om het na ong. een kilometer op je hoofd verderop aan de kant te zetten waar alles weer in de boten wordt geplaatst. En dat in de bloedhete zon. Gesloopt gaan we om 18.00u(!!) verder voor het laatste stuk en genietend van het uitzicht komen we om 19.30u moe maar voldaan aan in het pikkedonker onder luid gejuich van de vrouwen en kinderen. Alles wordt weer uitgeladen en naar boven gesjouwd en als we rond 21.00u gesetteld zijn, genieten we van onze welverdiende djoggo. Een tocht om niet te vergeten.
Rond 23.00u wil ik wel naar bed, want de volgende ochtend klinken om 7.45u weer de woorden: "God zij met ons Suriname...!!" uit ruim honderd monden.
Vanaf nu heb ik besloten om nooit meer te zeuren dat de djoggo 3 SRD duurder is.
-
24 December 2006 - 16:00
Maria Kokken:
Ha Pieter,
Eindelijk tijd.... vakantie, kerstboom en kersstukjes zijn gemaakt, vlees is gebraden voor morgen en de soep staat lekker te trekken. Klinkt wel oersaai hé Pieter, als ik zo bovenstaand verhaal lees. Maar het is natuurlijk goed voor je figuur dat je ook eens in actie moet komen. Ik hoop dat het goed komt met je foto's, want ik ben wel heel benieuwd.
prettige feestdagen,
Maria. -
24 December 2006 - 17:43
Moi:
klinkt ook goed. Wat we hier eten weten we nog niet, want we gaan met de Kerst een paar dagen naar Frans Guyana. De kerststol staat klaar, zat in mijn kerstpakket wat ik heb gekregen van het bestuur hierzo. Fijne dagen en niet te zat he, want daar komt alleen maar praat van. -
25 December 2006 - 02:45
Jurrian:
Leuk bericht Pieter. Je gaat ook zulke bootreizen nog leuk vinden en wil je absoluut niet meer met de plane!! -
25 December 2006 - 16:32
Annelies:
Zo te lezen een iets andere manier om je te verplaatsen!! Het lijkt meer op een survival-tocht dan "gewoon"een trip van A naar B!Afgetraind kom jij terug...lijkt me.Beste wensen voor een zorgeloos 2007.
Annelies en Nico -
28 December 2006 - 23:31
Moi:
Ik had dit voor geen geld willen missen en ga dit zeker nog vaker doen. Ik wil alleen maar aangeven dat ik ontzettende bewondering voor deze mensen heb die dat regelmatig (moeten)doen. T. ging binnen 2 weken weer eenzelfde tocht doen, maar dan met 150 zakken rijst voor de kerstdagen!!!Wat zou het toch een verbetering zijn als er een weg zou komen.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
